تنها ترین ادم رو زمین

تنها ترین ادم رو زمینم

به خاک غم عادتمه بشینم

غریبه ام بین همه ادما

برای من مونده فقط این صدا

دلتنگمو اهل دیار دردم

دنبال هم درد خودم میگردم

لبهامو بستم ولی حرفا دارم

رنجیده دل از غم روزگارم

کاشکی سکوتو بشکنم رها شم

ازاد از این حصار بی هوا شم

نفس نفس بال بگیرم بخونم

ای ادما به لب رسیده جونم

برای رفتن یه بهونه میخوام

از تو که خوبی یه نشونه میخوام

سهم تو بوده همه دلتنگی هام

از اسمونت یه ستاره میخوام

مثل کسی که غم رفیق راشه

تموم دلخوشیش فقط صداشه

رفته اگه از یاد این زمونه

اما هنوز به عشق تو میخونه